Het vrijwilligerswerk is een goedaardig leger handen

11.03.2018

Tijdens de week van de vrijwilliger bedanken we onze vrijwilligers voor hun belangeloze inzet. We vinden jullie inzet niet vanzelfsprekend! Jullie zijn voor ons goud waard…

 

Het hart beweegt, maar de hand doet het werk
Het vrijwilligerswerk wordt niet voor niets, en zowat overal ter wereld, gesymboliseerd door één, twee of meerdere handen. Terwijl het hart mensen vaak in beweging zet om te vrijwilligen, doet de hand het werk.

De hand reikt uit naar de ander. Ik vind dat persoonlijk één van de meest hartverwarmende gebaren; zo’n uitreikende hand. De jonge hand die de verrimpelde vastpakt, het paar handen dat iemand optilt, de gehandschoende hand die helpt puin te ruimen of een verband aanlegt, de sterke hand waarmee tenten en podia worden opgebouwd, een fijne hand die tekent, een getrainde hand die planten snoeit, aantoont hoe de sportoefening best gebeurt,… Het vrijwilligerswerk bestaat in feite uit een goedaardig leger handen en vingers. Overtuigd en bereid om goed te doen. Door het vuur te gaan, onverschrokken als het moet, fluweel en zacht waar nodig.

Het mooie is dat al die verschillende handen bereid zijn om in elkaar te slaan: veel handen maken het werk lichter. Het doet er niet toe of die hand getaand, wit, bespikkeld, jeugdig, donkerbruin of ruw is. Vermits de leidraad van vrijwilligers in essentie goed doen is.

 

Elke hand is anders
Heb je al eens gelet op al die soorten handen én vingers? Ik wel. Er zijn mensen, zoals mijn man, die gezellige pootjes hebben, met ietwat dikkere vingers, die warmte uitstralen en met geduld dingen in elkaar kunnen prutsen. Ikzelf heb lange vingers (letterlijk dan!) met eerder zwaardere kootjesovergangen. Soms onhandig. Ze zijn minder behendig om fijn werk te verrichten maar uiterst geschikt om over een toetsenbord te tokkelen alsof het een klavier van een mooie vleugelpiano betreft.

Elke hand is anders. Er zijn mensen met handen groot als kolenschoppen; er zijn er die het stellen met fijne en kleine handjes. De diversiteit aan handen, veelheid aan formaten en kleuren is onuitputtelijk, en maar goed ook. Al die verschillende, beweeglijke en warme handen, bezig en wriemelend om zich ten dienste te stellen van anderen. Dat is het vrijwilligerswerk.

 

Een talent voor iedereen
Die vingers aan al die handen zijn van uiterst nut, als je elke vinger tenminste gebruikt voor wat hij best dient. Met andere woorden, elke hand heeft haar eigen talent, elke vinger heeft een eigen virtuositeit. Ieder vinger dient een andere competentie. Door al die verschillende competenties bij elkaar te brengen, in de hand, krijg je een sterk instrument. Dat is in feite net zo met vrijwilligers. Je hebt verschillende soorten mensen met verschillende talenten nodig om iets mooi te kunnen realiseren. Met die wijsvinger kan je wijzen, vermanen, iemand uitnodigen dichter bij te schrijden, gebruiken om het onderste van de pot uit te likken. De middenvinger is daar veel minder voor geschikt, en lijkt als lange kwibus in het midden wat nuttelozer, hoewel hij erg van pas komt als je extra kracht wil zetten of de wijsvinger ondersteund moet worden. De ringvinger schijnt te staan voor verbondenheid en trouw. Misschien draagt hij een ring. De ringvinger is van het meegaande type, de pink slaafs volgend in zijn bewegingen. Het pinkje is in feite de meest elegante van allemaal, enfin, dat vind ik zelf. Hij helpt je dingen te grijpen, maakt het geheel compleet en indien nodig, kan hij verfijnd keuterwerk verrichten. En dan is er, last but not least, de duim. Daarmee kan je duimspijkers de muur in duwen. Onder andere. Maar vandaag doe ik er iets anders mee: ik steek ‘m op om al die vrijwilligers met hun eigen talenten en handen aan hun lijf eens goed te bedanken.

 

Dank jullie wel vrijwilligers, voor die fijne inzet!
Eva Hambach Directeur

 

Bron: www.vrijwilligersweek.be